کاش در دهکده عشق فراوانی بود

..:: بعد مرگم..... ::..

سلامی چو بوی خوش آشنايی...

درد بزرگیه... من اگر ننویسم می میرم!!!

زندگی سخت نیست ما سختش می کنیم

عشق قشنگ نیست ما قشنگش می کنیم

دل هیچ کس تنگ نیست ما تنگش می کنیم

دل هیچ کسی سنگ نیست ما سنگش می کنیم!

منتظر حضور سبزتون بازم هستم...

ای کســانی کـــه.......

پـــس از مرگ مـــن مــامـــور دفــــن مـــــن هستید.....

می خــــواهـــــم بعـــــد از مــــــرگـــــــم...

تــــابوتـــم را بـــا پــارچـــه ی سیـــاهی بپـوشـانید....

تــا همه بفهمند کـه زندگــانی مــن سیــاه بــوده ...

پــــاهـــایم را بیـــــرون بگذاریـــد.....

تـــــا همه بـــدانند کــه پا برهنه زیسته ام ...

دستهایم را بیرون بگذارید ......

تا همه بدانند دست بسوی کسی دراز کــرده بودم .....

چشمهــــایــــم را بــــاز بگذاریــــد.....

تــا همه بدانند که چشم براه کسی بوده ام ...

و در آخــــر!!!

تکه یخی بــر روی قبرم بگذارید.....

که با اشعه ی خورشید آب شود.....

و به جای مادرم برایم گریه کند ...

می خــــواهــــم بـــدانم.....

که اولین کسی که به مزارم میاید.....

و آخرین کسیکه مزارم را ترک می کند کیست ؟؟

http://www.saedeh.com

واژه واژه

سطر سطر

صفحه صفحه

فصل فصل

گيسوان من سفيد مي شوند

همچنان که سطر سطر

صفحه هاي دفترم سياه مي شوند

خواستي که به تمام حوصله

تارهاي روشن و سفيد را

رشته رشته بشمري

گفتمت که دست هاي مهرباني ات

در ابتداي راه

خسته مي شوند
         گفتمت که راه ديگري
                انتخاب کن:
                       دفتر مرا ورق بزن!
نقطه نقطه
            حرف حرف
                    واژه واژه
                          سطر سط
شعرهاي دفتر مرا
                      مو به مو حساب کن!

http://www.saedeh.com

in aderes web khodam hastesh

لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم آبان 1386ساعت 19:10 توسط ..:: ساعده ::..

..:: خداحافظ دوستان خوبم ::..

در انتظار چیستی ؟

اینجا هنوز تاریکی ست...

تو به ازدحام کدامین کوچه ی خوشبخت

خواهی نگریست...

وقتی دریچه مسدود است...

کلبه ی تنهایی من پر از فریاد است٬

فریادی به بلندای سکوت به زلالی حقیقت

و به زیبایی باران بهاری

کلبه ام تنهاست٬

اما نسترن می داند که چه پر غوغاست

مثل شعر های ساده و بی وزن شاعران

گمنام باد اما...

بی درنگ می وزد و با آن حرف می سازد

لينك ثابت نوشته شده در سه شنبه پانزدهم آبان 1386ساعت 12:35 توسط ..:: ساعده ::..

..:: اتاق خالی.......... ::..

تولـــدت مبـــارک ملیـــــکا جــــون

http://donyayemelika.blogfa.com/

فلش بکی به کودکی (وبلاگ ملیکای کوچولو )

تولدت مبارک ملیکا جون

اينک خزان اسبي از حريم باران زين کرده است

ترسم از راهزني هاي زمستان است

که بي پروا نقاب بي رياي برگريزان بر چهره دارد

من به دنبال اتاقی خالی
روزها می گردم
تا از اینجا بروم

من به دنبال اتاقی خالی
کز دل پنجره اش
عطر گل بوته ی شبنم زده ای می گذرد
کز دل پنجره اش
ناله و سوز نی غمزده ای میگذرد
روزهاست می گردم
تا از اینجا بروم

من به دنبال گلیمی ساده
سقفیی از چوب و حصیر
سردری افتاده

من به دنبال هوای خنک آزادی
و دری، پنجره ای باز به یک آبادی
روزهاست می گردم
تا از اینجا بروم

من به دنبال هوایی نه چنین آلوده
روزگاری نه چنین افسرده
روزهایی نه چنین پژمرده
روزها می گردم
تا از اینجا بروم

من به دنبال اتاقی خالی
روزها می گردم
کز سر کوچه ی آن
جوی آبی
چشمه ای می گذرد
که مرا عصر به عصر
به تماشا ببرد

کاش که پیرزن
صاحب یک بز پیر
با دو تا مرغ و خروس
و سگی بازیگوش
کاش همسایه ی دیوار به دیوار اتاقم باشد

کاش که توی حیاطش باشد
دوسه تایی از درختان بلند
چند تایی نارنج
و چناری که کلاغی هر روز
به سراغش برود

و من هر روز
به عشق گل روشان
بروم پنجره را باز کنم

مثل آینه شکستم ، تو ندیدی

صدای شکستنم رو نشنیدی

یادته بهت می گفتم نمیمونی

دیدی آخرش به حرف من رسیدی

پیچکای باغچه مون خشک شدو پژمرد

خاطرات مارو توی قصه ها برد

دلی که حتی به حرفای تو خوش بود

دیدی آخرش چه جور تو دستتو مُرد

منو دادی به بهانه ، به یه حرف عاشقانه

چه فروختی من و آسون ، زیرقیمت هیچ و ارزون

آروم آروم بازی بازی ، زندگیم دادی به بازی

ما که باختیم وتموم شد ، الهی خودت نبازی

تو نبودی ، تو ندیدی ، بغض و هق هق نشنیدی

واسه بودن تو موندم ، تو چه بیخیال پریدی

رفتی و زدی شکستی ، گلدون اقاقیا رو

چه کنم با باغ بی گل ، باغ سرد بی بهارو

(این عکس از وبلاگ دوستم هست با اجازه این دوست)

لينك ثابت نوشته شده در شنبه دوازدهم آبان 1386ساعت 18:40 توسط ..:: ساعده ::..

..:: دختر خیره سر و محمد عزیز پیوندتان مبارک...... ::..

پیوندتان مبارک

برگ سبزی است تحفه درویش بپذیر

امروز پنجشنبه جشن عقد یکی از بهترین دوستای

ما هست دختره خیره سر(مژگان) عزیز

بعد از سالها تحمل و انتظار برای رسیدن به کسی

که دوسش داشت و...........

آخرین به این نتیجه رسید که باید طمع شیرین

خوشبختی و ازدواج رو حس کنه.... من هم همیجا

بهش تبریک میگم و امیدوارم که در کنار

همسرش خوشبخت بشه.....

و براش آرزوی سعادت و خوشبختی رو دارم

و از طرف همه بهش تبریک میگم ،

مخصوصا مسافر غریب...

پیوندتان مبارک مژگان عزیزو محمد عزیز

خوشبختی و سعادت تو گلم آرزوی قلبی همه ماست.

هميشه دعا يتان خواهم كرد....

و در آن هنگام كه باران از قلب شبانه آسمان

رحمتش را نثار لب هاي

تشنه مي كند .

من به تو مي انديشم .....

به تو كه اشك هايت را همسفر باران كرده

و مي گذاري كه باران از

سخاوت جامه ات پلي بسازد تا تو را لمس كند.

آهي خواهم كشيد و خواهم گفت :

خوشا به حالت كه در رقص باران شريكي ......

و آن هنگام كه در بستر خودآرميده ام

به روحم مجوز سرگرداني مي دهم

تا به كابوس هاي بي سرانجام بي رحمي قدم بگذارد

سپس سراسيمه و هول خورده چشم مي گشايم

و بسترم را مي بينم وسقف

امن بالاي سرم را و آهي مي كشم

خدايا تو حفظشان كن !

هر آن كس را كه از بي كسي تنها

پناهش آسمان توست.....

و هر آن كس كه پناهگاهش از خشونت بي رحمانه

زمانه فراموش كردن توست .

خدايا ! نگهدار همه باش ......

لينك ثابت نوشته شده در پنجشنبه دهم آبان 1386ساعت 1:7 توسط ..:: ساعده ::..

..:: آه مـــــــــــــــــــــادر ::..

آه مادر

به چه امید مرا

به جهان آوردی؟

گریه و خنده و روییدن من

چه ثمر داشت

که دنیای مرا

غرق شب ها کردی؟

تومرا

از همان خانه دور

که کسی نام نداشت

به جهان آوردی

از همان خانه دور

که کسی با دل کس کار نداشت

به غریبانه ترین شام جهان آوردی

راستش

ای همه پاکی و مهر

این جهان

با سحر بوسه تو

به کویر دل من

پاک تر از همه آبی دریاها بود

دشت بی رویش آن

گر چه خالی

ولی با بودن تو

مثل یک باغ پر از خاطره بود

گفتم آیا دنیا

فقط این باغ پر از خاطره است؟

به امیدی که جهان

بیش از این دشت تهی جا دارد

پر گشودم رفتم

به سر کوه بلند

که به جز فاصله های شب و روز

از جهان هیچ ندید

پر گشودم رفتم

گوی تبدار سپهر

هر چه را می سوزاند

آسمان هیچ نداشت

که جوابم باشد

به زمین برگشتم

بر دل خالی دشت

گندمی را دیدم

که به پاکی سحرگاه تو بود

خوشه اش

گر چه کوچک اما

به بلندای خدا بود

ولی

تو بر آن شاخه عشق

مهر ممنوع زدی

آه مادر

به چه امید مرا

به جهان آوردی؟

گریه من چه ثمر داشت

که دنیای مرا

غرق شب ها کردی؟

لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 19:30 توسط ..:: ساعده ::..

..:: شاپرک..... ::..

شاپرک بالت شکسته

پر پرواز تو بسته

می بینم غم توی چشمات

چه غریبونه نشسته

شاپرک خوابه قناری

چه جوری دووم میاری

گلا پژمرده و زردن

تو عجب طاقتی داری

شاپرک دردت به جونم

تورو از خودم می دونم

بذار یه شعری که گفتم

واسهءدلت بخونم

شاپرک دل توی سینه

ساعتا تنها می شینه

وقتی شب می رسه از راه

خواب پروازو می بینه

واسه زخمام یه دوا نیس

دلم از دلت جدا نیس

توی این غربت جونگیر

یه نگاه آشنا نیس

هرجا که میری خزونه

غروبه دل نگرونه

آفتابش جونی نداره

لينك ثابت نوشته شده در چهارشنبه دوم آبان 1386ساعت 12:30 توسط ..:: ساعده ::..